Çanakkale Mehmet Akif Ersoy Devlet Hastanesi

Acil servis girişindeki kantin i hiçmi denetlemiyorsunuz heryer pislik içinde masaların üzeri yerler sandalye üzeri inanılmaz pis bir hastanenin sağlık sektörünün bu kadar pis olması da ayrıca bir konu ...

Dr. Miraç Duruk, 5 Ocak akşamı acil serviste telefonla MAÇ izlediği için kendisine şikayetlerimi anlatmak için bir süre beklemek zorunda kaldım. Sarı alan olarak yönlendirilmeme ve şikayetlerimi anlatmama rağmen sarı alanda ne işim olduğunu niye yeşil alanda olmadığımı sorarak beni tersledi. Israrla epilepsim olduğunu söylememe rağmen şikayetlerimi ciddiye almadı ve ısrarlarım sonucunda iyi bari bir tomografi çektir diyerek beni başından savdı. İyi bir şekilde muayene olamayacağımı anladığım için başka bir hastaneye giderek muayene oldum. İşine olan özensizliği, hastaya olan saygısızlığı, küstah iletişim biçiminden dolayı bir daha bu doktorun eline düşmemeyi umuyorum

randevuma gittim doktor raporluymuş hadi herhangi bir bilgi mesajı gelmedi yetmezmiş gibi birkaç saat sonrasında tekrar randevu almak için mhrs ye girdiğimde 15 gün aynı branştan randevu alamadığımı gördüm çünkü randevuma gitmemişim olarak işlenmiş şimdi ben niye mağdur oluyorum doktor rapor aldı diye

Genel Cerrahi servisinde yaşadığımız ilgisizlikten ve iletişimsizlikten dolayı şikayetçiyim. Hemşireler çoğu zaman ilgisiz ve azarlar gibi konuşuyor. Serum değişmesini istemeye bile çekinir hale geldik. Söylediğimizde “tamam” deniyor ama bazen 2–3 saat gelen olmuyor. Bir serumu değiştirebilmek için 4 defa söylemek zorunda kaldığım oldu. Hastam yemek yiyip içemiyor, serumla beslenmek zorunda. Zaten bir serum sabahtan akşama ancak bitiyor, o da zamanında değiştirilmezse ayrı bir stres. Bu durumda daha dikkatli olunması gerekirken maalesef tam tersi yaşanıyor. Doktor konusunda da ciddi bir iletişim sorunu var. Hastam ameliyat sonrası komplikasyon nedeniyle yatıyor, durumu ciddi ama ne olacağıyla ilgili net bir açıklama yapılmıyor. Tedavi süreciyle ilgili doğru düzgün bilgilendirme yok. Sürekli “bekleyeceğiz, şu gün ola hayrola” denilerek geçiştiriliyoruz ve bu şekilde 12. günümüzü bitirdik. Bu süreçte hem hasta hem refakatçi olarak çok stresli ve yıpratıcı bir dönemden geçiyoruz. Biraz ilgi, biraz açıklama, biraz insan gibi muamele beklemek çok mu zor bilmiyorum. Benzer sorunları yaşayan varsa lütfen CİMER’e de yazsın, şikayet etmekten çekinmeyin. Görmezden geldikçe hiçbir şey düzelmiyor. Çoğunluk olursa belki bir şeyler değişir.